sábado, 31 de diciembre de 2016

Митот за Југославија

Штета што не пишувам на македонски ова дисертацијава. Има да плачат луѓе од гнев. Сеуште, ни трага ни глас од „економското чудо Југославија„. Македонскиве економисти не ја нашле, странскиве уште повеќе ќе те расплачат. За секое „чудо„ што знаеме има објаснување како се случило: пари се печатело без врска, се вработувале без врска, се прикривало на мртво тоа што нечинело. Ни социјална еднаквост, ни бакрачи. На крајот од осумдесеттите толку се продлабочила, што пукнала (празна) торбата.
Во моментов сум заглавена до 90тите, не можам да мрднам од вчудоневиденост затоа што сакам добро да испитам каде тргнало на лошо и имало ли некоја корист конкретна (секако дека да).
Невработеноста во МК води потекло од кога се прават првите мерења (имам податоци од 1945 па наваму).
Она што ми паѓа во очи е дека уште тогаш (во 80 тите) македонските економисти викале (џабе се мастравеле) да го оставите тој систем и да се свртите кон она што го порачувал Кејнс (Државна интервенција и пазарна економија комбинирано) зароа што неекономските критериуми на работење толку ја истоштија Македонија (ич не ми е гајле за другите во Југославија) што нема глава да крениме со децении после осамостојувањето.
Јане Милјоски ви порачува (Невработеност, 1986): „Не може да се каже дека таков скап и гломазен систем е добар„. И се докажа дека не чини.
Уште тогаш Ксенте Богоев порача дека треба заштита на важните индустрии преку државни мерки како по примерот на Јужно азиските тигри во првите години од економскиот развој додека не создадеме индустрија која ќе не изваде од мизерија.
И двајцата досега ми даваат солидни аргументи кои што сум ги сретнала преку примери за економии во развој кои служат како пример. Воопшто ништо не измислуваат ниту произволно си кажуваат.
Дури и во самите книги на српско-хрватски се зборува на големо за огромните разлики во развојот на една република споредено со друга. Во книгата "Ekonomika Jugoslavije" (Белград, 1991) на големо се зборува за тоа како Македонија пропаѓа и е една од најзаостанатите економии.
P.S. Напишано пред неколку месеци, само што заборавив да го објавам. Тогаш бев зачудена од тоа што го прочитав, затоа што на училиште друго не учеа. Затоа сега не верувам никому, ниту самата на себеси. Тешко дека сум некогаш во право, ама постојано учам.


No hay comentarios:

Publicar un comentario